หลายองค์กรมักมีหัวหน้าที่เก่งมากในเชิงงาน วางแผนเก่ง แก้ปัญหาเฉียบขาด แต่สิ่งสำคัญอย่างนึงที่ขาดไปคือ “ทักษะด้านคน” ผลที่ตามมาคือทีมทำงานด้วยความกลัว ไม่ใช่ด้วยความสมัครใจ และนั่นอาจทำให้ประสิทธิภาพการทำงานและประสิทธิภาพขององค์กรลดลงในระยะยาวได้เลย

เคยไหมที่คุณจัดประชุมเพื่อ Brainstorm ความคิดกัน แต่บรรยากาศกลับเงียบเหมือนห้องสอบสวน คนพูดก็มีอยู่ไม่กี่คน ไอเดียวนกลับมาตามกรอบเดิมๆ และบางคนก็เอาแต่นั่งก้มหน้า ไม่กล้าเสนออะไรใหม่ๆ เพราะกลัวโดนมองว่าเพ้อฝัน หรือไม่น่าจะเวิร์ค สุดท้ายการประชุมที่ควรจะได้ความคิดสร้างสรรค์ กลับจบด้วยความรู้สึกเสียเวลา

Psychological Safety คือ ความรู้สึกปลอดภัยที่ทีมมั่นใจว่า การพูด การถาม การเสนอความเห็น หรือแม้แต่การยอมรับความผิดพลาด จะไม่ถูกตำหนิ ดูแคลน ด้อยค่า หรือส่งผลเสียต่อสถานะของพวกเขา ลองนึกภาพง่ายๆ ว่า ถ้าที่ประชุม ทีมกล้าพูดว่า “ฉันไม่แน่ใจว่าทำแบบนี้ถูกไหม” หรือ “ฉันมีไอเดียแปลกๆ แต่อยากลอง” โดยไม่กลัวโดนหัวหน้าตำหนิหรือเพื่อนร่วมทีมจะแซะ นั่นคือ พื้นที่ปลอดภัยที่ความคิดสร้างสรรค์ การเรียนรู้ และความร่วมมือจะเกิดขึ้น

ทีมงานไม่กระตือรือร้นเหมือนแต่ก่อน จากเดิมที่เคยทุ่มเททำงานหนัก แต่แล้วประสิทธิภาพก็ลดลง บางคนเริ่มเงียบหาย ไม่มีส่วนร่วม บางคนเริ่มคิดลบกับงานและองค์กรโดยไม่รู้ตัว สิ่งเหล่านี้คือสัญญาณของภาวะหมดไฟ “Burnout” ซึ่งกำลังกลายเป็นปัญหาใหญ่ในองค์กรจำนวนมากโดยเฉพาะในยุคที่เปลี่ยนแปลงเร็ว และเต็มไปด้วยความคาดหวัง ที่ก่อต้นทุนแฝงให้กับองค์กรอย่างมหาศาล

ชื่อว่าเกือบทุกคนคงจะเคยได้ยินคำว่า “ถ่อมตน (Humble)” และคำว่า “หลงตัวเอง (Narcissist)” มาบ้าง โดยจากความหมายของมันแล้ว

ประโยคเหล่านี้อาจดูเหมือนเป็นแค่การให้ข้อมูลย้อนกลับหรือ feedback ที่ตรงไปตรงมาและไม่มีอะไร แต่มันสามารถทิ้งรอยแผลที่ฝังลึกที่ทำร้ายจิตใจ