“คนพูดไม่เก่งจะเป็นนักให้คำปรึกษาได้ไหม?” เป็นคำถามที่ผู้เขียนถูกถามเข้ามาบ่อย ๆ ซึ่งก็ต้องขอเล่าว่าตัวผู้เขียนเองก็เป็นคนที่พูดไม่เก่งแต่ก็ทำงานเป็นผู้ให้การปรึกษา (Counselor) และจากประสบการณ์ส่วนตัวก็พบว่าในชั่วโมงให้การปรึกษา ‘ทักษะการฟัง’ สำคัญมากกว่า ‘ทักษะการพูด’ อย่างไรก็ตาม การฟังนั้นมีหลายระดับตั้งแต่ฟังแบบได้ยินเสียงผ่านเข้ามาในหูไปจนถึงฟังแบบสัมผัสได้ว่าผู้พูดมีความรู้สึกอย่างไรโดยการฟังอย่างหลังมักจะถูกเรียกว่า “ฟังด้วยใจ”

Fantastic Four: First Steps มีการตีความใหม่ภายใต้แนวคิด “ครอบครัว” ที่ชัดเจน จึงส่งผลให้ตัวละครมีความอบอุ่น สนิทสนม และดูเป็นทีมเวิร์ค

ผู้เขียนได้มีโอกาสดู Anime เรื่อง ‘กำเนิดบาปทาโกปี้ (Takopi’s Original Sin)’ ซึ่งเนื้อหาของมันมีความเกี่ยวข้องกับการทารุณทอดทิ้งเด็ก การกลั่นแกล้งในโรงเรียน รวมถึงการฆ่าตัวตายในเด็กและวัยรุ่น แม้ว่าประเด็นเหล่านี้จะเป็นประเด็นคลาสสิคแต่ความน่ากังวลใจก็คือมันมีมานานแล้วแต่ไม่เคยมีวี่แววที่จะลดลง

บันทึกใจสลายจากชายตัวน้อย เป็นภาพยนตร์ที่สร้างความตระหนักเรื่องโรคซึมเศร้าในเด็ก และการดูแลเด็กเป็นโรคซึมเศร้าได้เป็นอย่างดี โดยเล่าผ่านมุมมองของครูมัธยมคนหนึ่ง

ในบทความนี้ผู้เขียนจึงได้รวบรวมข้อมูลคร่าว ๆ เพื่อเอาไว้ประกอบการประเมินในขั้นต้นว่าคนใกล้ตัวของคุณมีแนวโน้มหรือความเสี่ยงต่อการเป็นโรคบุคลิกภาพผิดปกติแบบหลงตัวเอง (Narcissistic Personality Disorder) หรือเปล่า

คนที่มีความเครียดเรื้อรัง มีแนวโน้มที่เซลล์สมองและเซลล์ร่างกายจะเสื่อมไวขึ้น ส่งผลให้ร่างกายและจิตใจแก่กว่าวัย ร่างกายอ่อนแอ เสี่ยงต่อการเป็นโรคหัวใจ โรคหลอดเลือดหัวใจ เบาหวาน มะเร็ง และโรคสมองเสื่อม

“Narcissistic Injury” แปลตรงตัวได้ว่า อาการบาดเจ็บของนาร์ซิสซิสต์ หมายถึงความรู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรงที่จะเกิดขึ้นเมื่อคนที่มีลักษณะแบบนาร์ซิซิสถูกท้าทายต่อภาพลักษณ์ที่พวกเขามีต่อตนเองหรือถูกทำลายความภาคภูมิใจในตนเอง

โรคบุคลิกภาพผิดปกติแบบหลงตัวเอง (Narcissistic Personality Disorder: NPD) เป็นหนึ่งในโรคทางจิตเวชที่ถูกพูดมากขึ้นในสังคมปัจจุบัน แต่ถึงแม้ว่าจะมีข้อมูลมากมายให้อ่านบนโลกอินเตอร์เน็ตก็ยังพบว่ามีคนจำนวนมากที่นำคำว่า “หลงตัวเอง (Narcissism)” ไปพูดถึงอย่างไม่เข้าใจจึงทำให้เกิดความเข้าใจผิดเกี่ยวกับคำนี้ ซึ่งสิ่งที่ไม่ควรจะเกิดขึ้นเลยก็คือการแปะป้ายให้ใครต่อใครว่าป่วยเป็นโรคบุคลิกภาพผิดปกติแบบหลงตัวเองไปทั้ง ๆ ที่ยังไม่เคยปรึกษาจิตแพทย์หรือผู้เชี่ยวชาญ

เวลามีเรื่องไม่สบายใจ เรามักบอกตัวเองว่าไม่เป็นไรเดี๋ยวก็ผ่านไป อย่าคิดมาก หรือเข้มแข็งหน่อย เรายังไปทำงานได้ ยังใช้ชีวิตได้ ยังพูดคุยกับคนอื่นได้ตามปกติ จนบางครั้งตัวเราเองก็คิดว่าเรื่องนั้นคงไม่ได้สำคัญอะไร แต่พออยู่คนเดียว ความรู้สึกเดิมกลับวนกลับมาอีก บางครั้งเราไม่ได้ไม่เข้มแข็ง แต่เราอาจกำลังใช้ความเข้มแข็งเพื่อผลักความรู้สึกของตัวเองออกไป

ภาวะสิ้นยินดี กำลังเป็นภัยคุกคามความมั่นคงทางจิตใจของคนไทยและผู้คนในภูมิภาคอาเซียน โดยในปี พ.ศ. 2566 คนในภูมิภาคอาเซียนมีภาวะสิ้นยินดีสูงถึง 52.50% ถึงแม้ว่าจะยังไม่มีงานวิจัยภายในประเทศที่สำรวจภาวะสิ้นยินดีของคนไทยทั้งประเทศ