ในช่วงเดือนธันวาคมของทุกปี หลายคนก็อาจจะมีการตั้งเป้าหมายเอาไว้ว่าเมื่อถึงปีใหม่ก็อยากจะเปลี่ยนแปลงตัวเองเป็นคนใหม่ เช่น ทำหุ่นให้ผอมเพรียว หรือบอกตัวเองว่าจะต้องเป็นคนใหม่ที่นิสัยดีขึ้น ซึ่งการตั้งเป้าหมายเพื่อพัฒนาตนเองนั้นเป็นสิ่งที่ดี

ไม่ใช่เพราะความทุกข์ที่ทำให้เราคิดมาก แต่เป็นเพราะความคิดมากที่ทำให้เราทุกข์” เป็นประโยคที่ผู้เขียนเคยอ่านเจอบ่อย ๆ แต่แม้ว่ามันจะดูคมคายน่าประทับใจ ผู้เขียนกลับพบว่ามันจะเป็นเรื่องที่ยากหากคนที่อยากเลิกเป็นคนคิดมากไม่รู้ว่าวิธีการที่เป็นรูปธรรมในการรับมือกับความคิดมากของตัวเองคืออะไร

“ทำไมฉันยังไม่มั่นใจ ทั้งที่ทุกคนบอกว่าฉันเก่ง?” เคยสงสัยไหมว่า… ทำไมบางครั้งทำงานดี มีผลงาน มีคนชมแต่ในใจกลับไม่รู้สึกว่าตัวเอง “ดีพอ” ทำไมเวลาคนอื่นให้โอกาส เรากลับรู้สึกว่า“เขาคงให้เพราะยังไม่รู้ข้อบกพร่องของเรา” หรือแม้แต่ประโยคที่หลายคนพูดเหมือนกันอย่างน่าเหลือเชื่อ “ฉันทำได้…แต่ไม่รู้ทำไมฉันถึงไม่มั่นใจ”

หลายคนเรียกภาวะนี้ว่า Mid-career Void หรือ “หลุมอากาศกลางชีวิตการทำงาน” ไม่ถึงขั้น Burnout แต่ทำให้รู้สึกขาดแรงจูงใจอย่างบอกไม่ถูก และที่น่ากลัวคือ…ยิ่งเราพยายามไม่คิด ยิ่งรู้สึกเหมือนกำลังไหลไปเรื่อย ๆ แบบไม่มีทิศทาง

ภาพยนตร์ Superman ฉบับ James Gunn เป็นการสร้างภาพลักษณ์ใหม่อันสดใสให้แก่ Superman ที่ถือว่าเป็นตัวแทนของ “ความหวัง” และ Superman ยังมี Self-esteem ต่อความเป็น “Superman” สูง

“จะทำอย่างไรเมื่อคุณรู้สึกว่าชีวิตไม่มีจุดหมายอีกต่อไป?” เป็นคำถามที่เป็นโจทย์ใหญ่ในชีวิตของใครหลาย ๆ คน ตามทฤษฎีจิตวิทยาได้อธิบายว่า หากบุคคลไม่สามารถสร้างความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับบุคคลอื่น หรือไม่สามารถทำสิ่งที่มีความหมายได้

วันก่อนผู้เขียนได้มีโอกาสดูมินิซีรีส์เรื่อง Adolescence ทาง Netflix และมีประเด็นหนึ่งน่าสนใจ นั่นคือ Toxic Masculinity

La Grande Maison Tokyo เป็นทีวีซีรีส์ของประเทศญี่ปุ่นที่นำเสนอเรื่องราวของนักทำอาหารหรือเชฟ ซึ่งหากใครได้ดูก็คงจะเห็นว่าตัวละครที่ชื่อโอบานะ

ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเราทุกคนล้วนมี Toxic Experience หรือในภาษาไทยเรียกว่า “ประสบการณ์ที่เป็นพิษ” ซึ่งในทางจิตวิทยา

การรักตัวเอง (Self-love) เป็นอีกหนึ่งประเด็นที่มีคนพูดถึงบ่อยในช่วงนี้ และแม้ว่ามันจะดูเป็นเรื่องที่น่าประหลาดใจแต่มันก็เป็นความจริงที่ว่ามี