พนักงานเป็นจำนวนมากที่เกิดความเครียดสะสมอันเกิดจากระบบบริหารจัดการที่ไม่ดี (Poor Management) และเมื่อความเครียดที่เกิดขึ้นมันเริ่มไปสุดจนเกินกว่าที่คน ๆ หนึ่งจะรับไหวก็อาจจะพัฒนาไปเป็นปัญหาสุขภาพจิตได้ซึ่งภาวะหมดไฟก็เป็นหนึ่งในภาวะที่พบได้บ่อย แต่ในเมื่อชีวิตยังมีค่า

ทำไมบางคนพูดเพียงไม่กี่ประโยค แต่ทุกคนกลับเชื่อและอยากทำตาม ในขณะที่บางคนอธิบายทุกอย่างอย่างละเอียด แต่กลับไม่ได้รับความร่วมมือ ความแตกต่างอาจไม่ได้อยู่ที่คำพูด แต่อยู่ที่ความสามารถในการเข้าใจคนตรงหน้า

หลายคนเชื่อว่าทีมที่ดีต้องมีคนเก่ง แต่ในความเป็นจริงทีมที่เติบโตได้อย่างต่อเนื่อง มักมีสิ่งหนึ่งเหมือนกัน คือ สมาชิกกล้าพูด กล้าถาม และกล้ายอมรับว่าตัวเองไม่รู้ สิ่งนี้ไม่ได้เกิดขึ้นเพราะกฎขององค์กรเพียงอย่างเดียว แต่เกิดจากทักษะการสื่อสารและการรับฟังของคนในทีม

หนึ่งในคำถามยอดฮิตของคนทำงานก็คือ “ฉันจะเป็นโรคซึมเศร้าไหมนะ?” เนื่องจากมีผู้คนจำนวนไม่น้อยที่มีอาการที่มันรบกวนการใช้ชีวิตประจำวัน และอาการที่เกิดขึ้นมันก็มีความคล้ายกับอาการของโรคซึมเศร้า เช่น พอถึงวันจันทร์แล้วรู้สึกหดหู่ไม่มีเรี่ยวแรงจะลุกจากเตียง รู้สึกแย่จนไม่อยากไปทำงาน อยากเทสิ่งที่เป็นหน้าที่ที่ต้องทำเพราะไม่ไหวแล้ว เป็นต้น

“ผู้นำที่ดีควรเก่งที่สุด หรือควรเข้าใจผู้คนที่สุด?” คำถามนี้คงสะท้อนอยู่ในใจผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้งกว่า 2.2 ล้านคน ในการเลือกผู้ว่าฯ กรุงเทพฯ เมื่อวันอาทิตย์ที่ 28 มิถุนายน 2569 ที่ผ่านมา และผู้ที่ได้รับความไว้วางใจอย่างถล่มทลาย ก็คือ รศ.ดร.ชัชชาติ สิทธิพันธุ์ ที่ชนะด้วยคะแนนเสียง 1.44 ล้านคะแน

ทุกวันนี้เราเหนื่อยเพราะทำงานหนัก หรือเราเหนื่อยเพราะข้างในไม่รู้สึกมีชีวิตอีกแล้วกันแน่? คำถามนี้เป็นคำถามสำคัญที่ “เฟรน” ตัวละครเอกของภาพยนตร์พนักงานใหม่ (โปรดรับไว้พิจารณา) (Human Resource) เฝ้าถามตัวเองอยู่ทุกวัน

เคยมีความรู้สึกสงสัยไหมคะ ว่าเพราะอะไรบางครั้ง หรือบ่อยครั้งเรา Focus กับงานไม่ได้ วอกแวกง่าย ไม่มีสมาธิในการทำงาน ทำอะไรก็ไม่จดจ่อ นั่นอาจจะเกิดจากภาวะสมาธิสั้นในผู้ใหญ่ก็เป็นได้ค่ะ

หลายคนคิดว่า งานขาย คือเรื่องของ การพูดเก่ง เทคนิคปิดการขาย การตอบ objection หรือการ present ให้เก่งที่สุด แต่คนที่ทำงานกับลูกค้าจริง ๆ จะรู้ว่า บางครั้ง ลูกค้าเลือกซื้อ ไม่ใช่เพราะโปรโมชั่นดีที่สุด แต่เพราะเขา “รู้สึกสบายใจ” กับคนที่คุยด้วย เพราะสุดท้ายแล้วลูกค้าไม่ได้ซื้อแค่ “สินค้า” แต่กำลังตัดสินใจว่า “ฉันไว้ใจคนนี้ได้ไหม” โดยเฉพาะงานที่ต้อง

ปัญหาสุขภาพใจที่ไม่ได้รับการดูแล ไม่ได้จบแค่ที่คนคนหนึ่ง มันไม่ได้หยุดอยู่แค่ความเครียดของพนักงานหนึ่งคน ไม่ได้จบแค่วันที่ใครบางคนฝืนยิ้มในที่ประชุม และไม่ได้เป็นเพียงเรื่องส่วนตัวที่แยกขาดจากผลลัพธ์ทางธุรกิจ

หลายองค์กรอยากให้หัวหน้าช่วยดูแลลูกทีม แต่ทางหัวหน้าก็คิดว่าไม่ใช่หน้าที่ หรือกลัวว่าจะก้าวล้ำเส้น กลัวว่าจะถามมากไปจนดูละเมิด กลัวว่าจะยุ่งเรื่องส่วนตัวเกินจำเป็น กลัวว่าจะพูดผิดจนยิ่งทำให้สถานการณ์แย่ลง และที่สำคัญกลัวว่าหัวหน้าจะถูกคาดหวังให้ทำหน้าที่เหมือนนักจิตวิทยา ทั้งที่จริง ๆ แล้วไม่ใช่บทบาทของเขา