เคยสังเกตไหมคะว่า คนที่ดูประสบความสำเร็จมากที่สุดในสายตาคนอื่น กลับเป็นคนที่วิจารณ์ตัวเองหนักที่สุด แม้จะทำงานสำเร็จ ได้รับคำชื่นชม หรือก้าวหน้าในหน้าที่การงาน แต่ลึก ๆ กลับยังรู้สึกว่า “ฉันน่าจะทำได้ดีกว่านี้”

องค์กรส่วนใหญ่มักมองว่าคนทำงานเครียดเป็นเรื่องธรรมดา หมดไฟบ้างก็เป็นเรื่องธรรมดา หรือแม้กระทั่งเห็นคนระเบิดอารมณ์ใส่กันกลางที่ทำงาน ก็ยังมองว่าเป็นเรื่องธรรมดา ทั้งที่สิ่งเหล่านี้สร้าง ผลกระทบมากมาย ไม่ใช่แค่เรื่องทางการเงิน หรือผลผลิตในงาน แต่ยังรวมถึงการค่อย ๆ บ่อนทำลายวัฒนธรรมการทำงานที่ดีลงช้า ๆ

หลายคนคิดว่า งานขาย คือเรื่องของ การพูดเก่ง เทคนิคปิดการขาย การตอบ objection หรือการ present ให้เก่งที่สุด แต่คนที่ทำงานกับลูกค้าจริง ๆ จะรู้ว่า บางครั้ง ลูกค้าเลือกซื้อ ไม่ใช่เพราะโปรโมชั่นดีที่สุด แต่เพราะเขา “รู้สึกสบายใจ” กับคนที่คุยด้วย เพราะสุดท้ายแล้วลูกค้าไม่ได้ซื้อแค่ “สินค้า” แต่กำลังตัดสินใจว่า “ฉันไว้ใจคนนี้ได้ไหม” โดยเฉพาะงานที่ต้อง

ปัญหาสุขภาพใจที่ไม่ได้รับการดูแล ไม่ได้จบแค่ที่คนคนหนึ่ง มันไม่ได้หยุดอยู่แค่ความเครียดของพนักงานหนึ่งคน ไม่ได้จบแค่วันที่ใครบางคนฝืนยิ้มในที่ประชุม และไม่ได้เป็นเพียงเรื่องส่วนตัวที่แยกขาดจากผลลัพธ์ทางธุรกิจ

หลายองค์กรอยากให้หัวหน้าช่วยดูแลลูกทีม แต่ทางหัวหน้าก็คิดว่าไม่ใช่หน้าที่ หรือกลัวว่าจะก้าวล้ำเส้น กลัวว่าจะถามมากไปจนดูละเมิด กลัวว่าจะยุ่งเรื่องส่วนตัวเกินจำเป็น กลัวว่าจะพูดผิดจนยิ่งทำให้สถานการณ์แย่ลง และที่สำคัญกลัวว่าหัวหน้าจะถูกคาดหวังให้ทำหน้าที่เหมือนนักจิตวิทยา ทั้งที่จริง ๆ แล้วไม่ใช่บทบาทของเขา

ทีมที่ไม่กล้าคิดหรือไม่สามารถตัดสินใจเองได้ มักไม่ได้เกิดจากความสามารถของคนเพียงอย่างเดียว แต่เกิดจาก “รูปแบบการสื่อสารของหัวหน้า” ที่ทำให้ทีมเคยชินกับการรอคำตอบ เมื่อหัวหน้าคิดแทน แก้แทน หรือชี้นำมากเกินไป ทีมจะค่อย ๆ หยุดคิด และพึ่งพามากขึ้นโดยไม่รู้ตัว

ปัญหาที่ยิ่งอธิบายแล้วทีมยิ่งเถียง มักไม่ได้เกิดจาก “เหตุผลไม่ดีพอ” แต่เกิดจาก “ภาวะจิต” ที่ใช้สื่อสารไม่ตรงกัน เมื่อคุณพูดจากภาวะหนึ่ง แต่อีกฝ่ายรับด้วยอีกภาวะหนึ่ง บทสนทนาจะกลายเป็น “การปะทะ” แทนที่จะเป็น “การเข้าใจ”

ารพูดดี มีเหตุผล และสุภาพ ไม่ได้ทำให้คุณมีอิทธิพลในที่ประชุมเสมอไป เพราะคนไม่ได้ตอบสนองต่อ “คำพูด” แต่ตอบสนองต่อ “ภาวะจิต” ที่คุณสื่อออกไป หากคุณสื่อสารจากภาวะที่ไม่มั่นคง เช่น การป้องกันตัวหรือเกรงใจมากเกินไปคนฟังจะ “ไม่เชื่อ” แม้สิ่งที่คุณพูดจะถูกต้องก็ตาม

“สั่งแล้ว แต่ทีมไม่ขยับ” ในฐานะหัวหน้า เจ้าของธุรกิจ หรือ HR คุณอาจเคยเจอสถานการณ์แบบนี้ คุณอธิบายงานชัดแล้ว คุณบอกสิ่งที่ต้องการครบแล้ว ลูกน้องพยักหน้าเหมือนเข้าใจ แต่พอถึงเวลาทำจริง

ทำไมคนที่เก่งมากบางคน ถึงมีปัญหากับคนรอบตัวเสมอ หลายองค์กรเคยเจอสถานการณ์แบบนี้ มีพนักงานคนหนึ่งที่เก่งมาก ทำงานเร็ว วิเคราะห์เก่ง แก้ปัญหาซับซ้อนได้ดี และผลงานโดดเด่นกว่าคนอื่นในทีม