ทำไมคนจำนวนมาก ถึงพูดว่า "ไม่เป็นไร" ทั้งที่ข้างในกำลังพัง "ไม่เป็นไร" อาจเป็นประโยคที่ถูกพูดบ่อยที่สุดประโยคหนึ่งของคนไทย เพื่อนยกเลิกนัด "ไม่เป็นไร" หัวหน้าตำหนิ "ไม่เป็นไรครับ" คนรักทำให้เสียใจ "ไม่เป็นไร" ถูกเอาเปรียบ "ไม่เป็นไร เดี๋ยวเราจัดการเอง"

"คนจำนวนมากไม่ได้ควบคุมคนอื่น เพราะอยากมีอำนาจ แต่กำลังพยายามควบคุมความกลัวของตัวเอง" ทำไมคนที่บอกว่ารัก ถึงพยายามควบคุมเรามากที่สุด "ถึงบ้านหรือยัง" "อยู่กับใคร" หลายครั้ง คำถามเหล่านี้เริ่มต้นจากความห่วงใย แต่เมื่อเวลาผ่านไป มันกลับค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นความอึดอัด

"งานชิ้นนี้ยังไม่ค่อยดีนะ ลองปรับอีกนิด" เป็นเพียงประโยคสั้น ๆ ที่หัวหน้าพูดกับลูกน้อง แต่ผลลัพธ์กลับแตกต่างกันอย่างน่าสนใจ บางคนตอบกลับว่า "ได้ครับ เดี๋ยวผมลองแก้ดู" ในขณะที่บางคนกลับรู้สึกว่า "ฉันไม่เก่งพอ" "หัวหน้าคงผิดหวังในตัวฉัน" "หรือเขากำลังจะไม่ไว้ใจเราแล้ว"

เคยสังเกตไหมคะว่า คนที่ดูประสบความสำเร็จมากที่สุดในสายตาคนอื่น กลับเป็นคนที่วิจารณ์ตัวเองหนักที่สุด แม้จะทำงานสำเร็จ ได้รับคำชื่นชม หรือก้าวหน้าในหน้าที่การงาน แต่ลึก ๆ กลับยังรู้สึกว่า “ฉันน่าจะทำได้ดีกว่านี้”

หลายครั้ง คำพูดที่เราพูดออกไป อาจไม่ใช่สิ่งที่เรารู้สึกจริง ๆ บางคนพูดว่า “ไม่เป็นไร” ทั้งที่กำลังเสียใจมาก บางคนบอกว่า “โอเค” ทั้งที่ข้างในกำลังอึดอัด