ในยุคสมัยปัจจุบันนี้ที่วัยทำงานและคนมีครอบครัวส่วนใหญ่ รู้สึกว่าตัวเองเป็น “เดอะแบก” คือ นอกจากจะถือสุภาษิตทางพระพุทธศาสนาที่ว่า

เมื่อพูดถึงภาพยนตร์ไทยที่ทำให้เราหวนนึกถึงวันเก่า ๆ อย่าง “มนต์รักนักพากย์” หลายท่านคงนึกถึงหนังขายยา หรือหนังกลางแปลง

สิ่งที่ตื่นเต้นและยากที่สุดในการสมัครงาน ก็คงหนีไม่พ้น “การสัมภาษณ์งาน” เพราะนักจิตวิทยาองค์กรหลายคนมักจะมีผู้มาปรึกษาอยู่เสมอว่า

ก่อนจะพูดถึงเรื่องโรคคาโรชิ ซินโดรม เรามาดูข้อมูลทางสถิติของสำนักงานสถิติแห่งชาติ ก่อนนะคะ โดยพบว่า คนไทยทำงานเฉลี่ย 6 – 10 ชั่วโมง/วัน

“พรุ่งนี้วันจันทร์” คำสั้น ๆ ที่แสนสะเทือนใจ จนบ่อยครั้งก็มานึกสงสัยว่าเราเกลียดวันจันทร์หรือเปล่านะจนมารู้ความจริงว่า เราไม่ได้เกลียด

ก่อนจะพูดถึงสไตล์การทำงาน ดิฉันขอถึงสังคมในการทำงานกันก่อนนะคะ ที่บางที่ก็บอกคนทำงาน ว่า “เราอยู่กันแบบพี่น้อง” แต่ไม่ได้บอกว่า

สุภาษิตโบราณว่า “ไม่เห็นโลงศพ ไม่หลั่งน้ำตา” ฉันใด “Deadline ไม่มา งานก็ไม่เกิดฉันนั้น” แล้วเพราะอะไร เราถึงมักจะขยันไฟลุกตอนใกล้ Deadline

เชื่อว่าทุกคนต้องเคยผ่านช่วงเวลาที่มีความขัดแย้งในความสัมพันธ์กับใครสักคน โดยเฉพาะกับคนในครอบครัว พ่อแม่ แฟน คู่สมรส เพื่อนสนิท

หากใครเคยอ่านวรรณกรรมหรือเคยรับชมซีรีส์เรื่อง “สามก๊ก” ก็น่าจะคุ้นเคยกับประโยคของขงเบ้งที่ว่า “ลิขิตฟ้าหรือจะสู้มานะตน” ซึ่งเป็นประโยคที่

คำว่า "Mindfulness" ตรงกับคำว่า "สติ" แต่เวลาที่มีคนมาชวนให้ "ฝึกสติ" หลายคนก็มักจะนึกถึงการนั่งสมาธิ เดินจงกรม ไปวัด สวดมนต์