หลายครั้งคนที่คนอื่นมองว่า “เก่ง” กลับเป็นคนที่ไม่ค่อยมีใครถามเลยว่า “เหนื่อยไหม” เขาอาจเป็นคนที่ รับฟังคนอื่นเก่งเป็นที่ปรึกษาของทีม ดูแลคนรอบตัวตลอดเวลา แก้ปัญหาเก่ง และดูเหมือนรับมือทุกอย่างได้ดี

“สวัสดีค่ะ แนนโน๊ะนะคะ! เป็นเด็กใหม่ ฝากตัวด้วยค่ะ” ประโยคแนะนำตัวที่คุ้นหูกลับมาใหม่อีกครั้ง หลังจากแนนโน๊ะห่างหายจากคนดูไปเป็นเวลา 5 ปี ในเด็กใหม่ The Reset เบ็คกี้ รีเบคก้า แพทริเซีย อาร์มสตรอง รับบท “แนนโน๊ะ” เวรกรรมที่มาเป็นรูปธรรม โดยเพิ่งเปิดตัว EP แรกไปเมื่อวันที่ 7 มีนาคม 2569 ที่ผ่านมา

ในช่วงเดือนธันวาคมของทุกปี หลายคนก็อาจจะมีการตั้งเป้าหมายเอาไว้ว่าเมื่อถึงปีใหม่ก็อยากจะเปลี่ยนแปลงตัวเองเป็นคนใหม่ เช่น ทำหุ่นให้ผอมเพรียว หรือบอกตัวเองว่าจะต้องเป็นคนใหม่ที่นิสัยดีขึ้น ซึ่งการตั้งเป้าหมายเพื่อพัฒนาตนเองนั้นเป็นสิ่งที่ดี

ไม่ใช่เพราะความทุกข์ที่ทำให้เราคิดมาก แต่เป็นเพราะความคิดมากที่ทำให้เราทุกข์” เป็นประโยคที่ผู้เขียนเคยอ่านเจอบ่อย ๆ แต่แม้ว่ามันจะดูคมคายน่าประทับใจ ผู้เขียนกลับพบว่ามันจะเป็นเรื่องที่ยากหากคนที่อยากเลิกเป็นคนคิดมากไม่รู้ว่าวิธีการที่เป็นรูปธรรมในการรับมือกับความคิดมากของตัวเองคืออะไร

“ทำไมฉันยังไม่มั่นใจ ทั้งที่ทุกคนบอกว่าฉันเก่ง?” เคยสงสัยไหมว่า… ทำไมบางครั้งทำงานดี มีผลงาน มีคนชมแต่ในใจกลับไม่รู้สึกว่าตัวเอง “ดีพอ” ทำไมเวลาคนอื่นให้โอกาส เรากลับรู้สึกว่า“เขาคงให้เพราะยังไม่รู้ข้อบกพร่องของเรา” หรือแม้แต่ประโยคที่หลายคนพูดเหมือนกันอย่างน่าเหลือเชื่อ “ฉันทำได้…แต่ไม่รู้ทำไมฉันถึงไม่มั่นใจ”

หลายคนเรียกภาวะนี้ว่า Mid-career Void หรือ “หลุมอากาศกลางชีวิตการทำงาน” ไม่ถึงขั้น Burnout แต่ทำให้รู้สึกขาดแรงจูงใจอย่างบอกไม่ถูก และที่น่ากลัวคือ…ยิ่งเราพยายามไม่คิด ยิ่งรู้สึกเหมือนกำลังไหลไปเรื่อย ๆ แบบไม่มีทิศทาง