หลายองค์กรอยากให้หัวหน้าช่วยดูแลลูกทีม แต่ทางหัวหน้าก็คิดว่าไม่ใช่หน้าที่ หรือกลัวว่าจะก้าวล้ำเส้น กลัวว่าจะถามมากไปจนดูละเมิด กลัวว่าจะยุ่งเรื่องส่วนตัวเกินจำเป็น กลัวว่าจะพูดผิดจนยิ่งทำให้สถานการณ์แย่ลง และที่สำคัญกลัวว่าหัวหน้าจะถูกคาดหวังให้ทำหน้าที่เหมือนนักจิตวิทยา ทั้งที่จริง ๆ แล้วไม่ใช่บทบาทของเขา

คนที่มีคนมาปรึกษาเสมอไม่ใช่เพราะเขาเก่งจิตวิทยา แต่เพราะเขามี “บางอย่าง” ที่ทำให้คนรู้สึกปลอดภัยพอจะเปิดใจ แต่ในขณะเดียวกัน หลายคนกำลังช่วยคนด้วยวิธีที่ไม่ถูกต้องโดยไม่รู้ตัว และนั่นอาจทำให้ทั้งตัวคุณและคนที่คุณอยากช่วย ไม่ได้ดีขึ้นอย่างที่ควรจะเป็น

หน้าที่พ่อ แม่ เป็นหน้าที่ที่มีความยากและท้าทายตลอดเวลา เพราะในทุกช่วงวัยของลูกจะวัยทารก วัยเด็กน้อย วัยเด็ก ก็มีความยากลำบากในการดูแลลูก โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับปัญหาในการสื่อสารลูกวัยรุ่น

การให้คำปรึกษาด้านความสัมพันธ์หลังมีลูกและการบำบัดครอบครัวกลับได้รับความนิยมเพิ่มมากขึ้น เนื่องจากตามทฤษฎีจิตวิทยาได้ยืนยันว่าความสัมพันธ์หลังมีลูกของคู่รักมีแนวโน้มที่จะเปลี่ยนไปในทางลบจริง

ทีมที่ไม่กล้าคิดหรือไม่สามารถตัดสินใจเองได้ มักไม่ได้เกิดจากความสามารถของคนเพียงอย่างเดียว แต่เกิดจาก “รูปแบบการสื่อสารของหัวหน้า” ที่ทำให้ทีมเคยชินกับการรอคำตอบ เมื่อหัวหน้าคิดแทน แก้แทน หรือชี้นำมากเกินไป ทีมจะค่อย ๆ หยุดคิด และพึ่งพามากขึ้นโดยไม่รู้ตัว