ความไม่แน่ใจในความสัมพันธ์เกิดจากการไม่มั่นใจเกี่ยวกับตนเอง ไม่มั่นใจในคู่รักและไม่มั่นใจในความสัมพันธ์ ซึ่งความไม่แน่ใจนี้อาจทำให้บุคคลไม่สามารถทำนายความสัมพันธ์ได้ จึงเกิดความลังเลว่าจะดำเนินความสัมพันธ์ต่อหรือพอแค่นี้ดี

เมื่อความสัมพันธ์เริ่มสั่นคลอน คนเราจะยังคงพยายามเติมเต็มความต้องการด้านนี้ก่อนจะไปสู่การตัดสินใจหย่าร้าง ดังนั้นการจุดประกายความสัมพันธ์อีกครั้ง ก็เป็นเทคนิคจิตวิทยาที่ช่วยให้คู่รักกลับมาเติมเต็มความรักและการเป็นที่ยอมรับ และอาจหลีกเลี่ยงการหย่าร้างได้

การให้คำปรึกษาด้านความสัมพันธ์หลังมีลูกและการบำบัดครอบครัวกลับได้รับความนิยมเพิ่มมากขึ้น เนื่องจากตามทฤษฎีจิตวิทยาได้ยืนยันว่าความสัมพันธ์หลังมีลูกของคู่รักมีแนวโน้มที่จะเปลี่ยนไปในทางลบจริง

แม้ว่าพ่อแม่เกือบทุกคนจะรู้ว่าการตะโกน ตะคอก หรือขึ้นเสียงใส่ลูกนั้นเป็นพฤติกรรมที่ไม่ดีต่อพัฒนาการของลูกเลย แต่ก็พบว่าพ่อแม่หลายคนไม่สามารถที่จะควบคุมตัวเองให้ไม่ตะโกนใส่ลูกได้ และส่วนใหญ่ก็มักจะนึกเสียใจในภายหลังว่าไม่น่าทำลงไปเลย

ไม่ใช่เพราะความทุกข์ที่ทำให้เราคิดมาก แต่เป็นเพราะความคิดมากที่ทำให้เราทุกข์” เป็นประโยคที่ผู้เขียนเคยอ่านเจอบ่อย ๆ แต่แม้ว่ามันจะดูคมคายน่าประทับใจ ผู้เขียนกลับพบว่ามันจะเป็นเรื่องที่ยากหากคนที่อยากเลิกเป็นคนคิดมากไม่รู้ว่าวิธีการที่เป็นรูปธรรมในการรับมือกับความคิดมากของตัวเองคืออะไร

“งานก็ไม่หนักมาก แต่ทำไมใจมันเหนื่อยเหลือเกิน?” หลายคนมีช่วงเวลาที่ถามตัวเองแบบนี้ ทำงานตามหน้าที่ไม่ได้มีดราม่าในทีมไม่ได้ทะเลาะกับใครงานก็ไม่ได้ล้นจนรับไม่ไหว แต่ทำไมใจมันหนัก เหนื่อย อ่อนล้า แบบไม่มีเหตุผล?

“ทำไมฉันยังไม่มั่นใจ ทั้งที่ทุกคนบอกว่าฉันเก่ง?” เคยสงสัยไหมว่า… ทำไมบางครั้งทำงานดี มีผลงาน มีคนชมแต่ในใจกลับไม่รู้สึกว่าตัวเอง “ดีพอ” ทำไมเวลาคนอื่นให้โอกาส เรากลับรู้สึกว่า“เขาคงให้เพราะยังไม่รู้ข้อบกพร่องของเรา” หรือแม้แต่ประโยคที่หลายคนพูดเหมือนกันอย่างน่าเหลือเชื่อ “ฉันทำได้…แต่ไม่รู้ทำไมฉันถึงไม่มั่นใจ”

หลายคนเรียกภาวะนี้ว่า Mid-career Void หรือ “หลุมอากาศกลางชีวิตการทำงาน” ไม่ถึงขั้น Burnout แต่ทำให้รู้สึกขาดแรงจูงใจอย่างบอกไม่ถูก และที่น่ากลัวคือ…ยิ่งเราพยายามไม่คิด ยิ่งรู้สึกเหมือนกำลังไหลไปเรื่อย ๆ แบบไม่มีทิศทาง

คำพูดหนึ่งที่คนมักบ่นเหมือนกันทั้งโลก แต่เราไม่ค่อยสังเกต “ทำไมเธอไม่ฟังฉันเลย” จะเป็นคู่รัก พ่อแม่ ลูก เพื่อนสนิท หรือแม้แต่เพื่อนร่วมงาน เรามักเผลอ “แก้ปัญหาให้เร็วที่สุด” เพราะคิดว่านั่นคือการช่วย

เมื่อความเหนื่อยในงาน...ไม่ใช่แค่งานที่ทำ คุณเคยรู้สึกไหมว่า “งานมันไม่หนักเท่าใจ” เหนื่อยจากการต้องเข้าใจคน ต้องแปลอารมณ์จากน้ำเสียงและสีหน้า ต้องควบคุมความรู้สึกไม่ให้ปะทะกับใคร บางวันแค่ประชุมหนึ่งชั่วโมงก็หมดพลังชีวิตแล้วที่จริง “คน” ไม่ได้ตั้งใจจะทำให้เราเหนื่อย แต่เพราะแต่ละคนต่างมี “ความรู้สึก” ที่ไม่ได้พูดออกมา